کولاک

روزنوشته های من

دو جشن بزرگ
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۳۱ خرداد ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: اجتماعی ، ورزشی ، سیاسی ، عکس

سلام، این مطلب قبل از پایان خرداد آماده بود ولی به دلیل مشکلات سایت نتونست روی خروجی وبلاگ قرار بگیره، بنابراین حالا که منتشر می کنمش با تاریخ خرداد ماهه.

***

در هفته ای که گذشت شاهد دو تا جشن بزرگ بودیم. به واسطه این جشن های خودجوش خیابون های شهر بیرجند دو تا از شلوغ ترین شب های تاریخ خودشون رو گذروندن.

جشن اول:

جشن اول پیروزی آقای دکتر حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بود. پیروزی که قطعا مدیون کناره گیری آقای دکتر محمدرضا عارف از انتخابات بود. آقای عارف چند روز قبل از کناره گیری به شهر بیرجند اومدن که استقبال فوق العاده ای شد و چند تا از عکس ها رو براتون می ذارم.

توی این عکس اون بنده خدایی که پشتش به دوربینه و لباس سفید با خط های افقی سیاه داره منم، خوب تو عکس افتادم!

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063890422081925.JPG

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343127_200.jpg

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343279_273.jpg

توی این عکس نگاه چشم های دکتر عارف رو دنبال کنید، جالبه!

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343282_110.jpg

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343283_949.jpg

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063890416777916.JPG

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343284_361.jpg

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063890587442216.JPG

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343285_980.jpg

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1392/3/19/343286_608.jpg

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063891061527048.JPG

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063890602886243.JPG

http://www.nasimonline.ir/Images/News/Larg_Pic/19-3-1392/IMAGE635063891076971075.JPG

اما بعد از کناره گیری آقای عارف ما هم به حامیان آقای روحانی پیوستیم، دیگه کاملا مشخص بود که بالاترین درصد رای رو ایشون میارن، یعنی جو گویای این موضوع بود. شب آخر تبلیغات شاید به ازای هر 15 ماشینی که عکس آقای روحانی رو داشتن دو ماشین حامی آقای قالیباف یا آقای جلیلی بودن. البته حامیان یکی از کاندیدا ها اقدامات ناشایستی داشتن، مثلا عکس کاندید مورد نظرشون رو زیر برف پاک کن ماشین حامیان آقای روحانی می ذاشتن و یا عکس رو طوری به کاپوت می چسبوندن که نمی شد کندش. ما هم اونشب کلی به ماشین های داوطلب پوستر چسبوندیم.

اما روز انتخابات، طبق معمول هر چهار سال(!) پس از رای دادن به خارج از شهر رفتیم، شب که برگشتیم از اون جایی که گفته بودن از ساعت 2 شب شروع به اعلام نتایج می کنن من تصمیم گرفتم که نخوابم، اما هر چی صبر کردم خبری نشد، بالاخره ساعت های 5 و نیم 800 هزار رای رو اعلام کردن! منم تا ساعت 7 صبر کردم، دیدم خبری نشد و خوابیدم.

البته این رو بگم که من خیلی نگران نبودم، دلیل این که شب نخوابیدم این بود که صبح که همه بیدار می شن من از نتیجه با خبر باشم! البته به من گفته بودن که در صورت خبر بد کسی رو بیدار نکنم!

تا یه مدت می ترسیدم چون رای آقای روحانی 47 درصد بود و ایشون برای پیروزی در دور اول باید بالای 50 درصد رای می آوردن. اما شب خبر رسید که ایشون رییس جمهور شدن، ما هم ریختیم تو خیابون ها، چه قیامتی بود! در چندین نقطه از شهر راه بندون شد، مردم هم خوش بودن و هر کسی یه کاری می کرد، یکی آهنگ معین گذاشته بود، یکی شیپور می زد، یکی بابا کرم می رقصید(!) و...

جشن دوم:

باز هم کار صعود تیم ملی کشورمون به روز آخر کشید. بچه ها دو بازی اخیر خودشون مقابل قطر و لبنان رو برده بودن و برای صعود مستقیم باید حداقل یک امتیاز از کره ای ها تو زمین خودشون می گرفتن. بازی رو کره ای ها خوب شروع کردن، طبیعی بود که بچه ها نمی تونستن تو جهنمی که هوادارای کره ای درست کرده بودن خوب کار کنن. در این بین مدافعان ما عملکرد خوبی داشتن، البته کی روش هم سیستم رو دفاعی چیده بود، هاشم بیک زاده دفاع چپی هست که خیلی نفوذ نمی تونه بکنه، مدافع راستمون هم پژمان منتظری بود که در واقع یک مدافع وسطه، یعنی سه تا مدافع وسط تو زمین بودن. هافبک راستمون هم خسرو حیدری بود که بیشتر در پست دفاع راست بازی می کنه. در ضمن کی روش در سمت چپ خط میانی از مسعود شجاعی استفاده کرد که توانایی های دفاعی بیشتری نسبت به خلعتبری و غلامرضا رضایی داره.

اما هافبک هامون نمی تونستن تک مهاجممون یعنی رضا قوچان نژاد رو صاحب موقعیت کنن تا این که در دقیقه 59 رضا قوچان نژاد (ملقب به گوچی) از توپی که در اختیار حریف بود یه موقعیت خوب ساخت و یه گل تماشایی زد تا خودش رو جاودانه کنه.

اما کره به حملات خودش ادامه داد و مدافعان ما باز هم خوب کار کردن، تا این که در دقیقه 75 روی یه موقعیت خطرناک رحمان احمدی با جان و دل دروازه رو بسته نگه داشت تا تیم ملی راهی برزیل بشه.

بعد بازی هم ما طبق معمول(!) به خیابون ها ریختیم. خیابون ها خیلی شلوغ بودن و همه پرچمک ایران داشتن. به قول سایت کافه سینما بعد از این دو اتفاق بزرگ مردم به پرچم ایران افتخار می کنن. ما هم از یه مغازه که از فرصت استفاده کرده بود و پرچم می فروخت دو تا پرچم خریدیم. نکته جالب این جا بود که در این پرچم ها تشدید کلمه ی الله رو چپه گذاشته بودن!

فروشنده به من یه پوستر از تیم ملی داد که توش این افراد بودن: رحمتی، حاج صفی، حسینی، عقیلی، نصرتی، نکونام، تیموریان، نوری، شجاعی، رضایی و غلامی.

با دیدن این پوستر به یاد عقیلی و رحمتی افتادم. عقیلی یکی از بازیکنان مورد علاقه منه که به دلیل ترک شبانه اردوی تیم ملی کنار گذاشته شد و فعلا کسی سراغش رو نمی گیره.اما رحمتی به دلیل ترس از اومدن دانیال داوری ناگهان تیم ملی رو ترک کرد، اما اتفاق جالب خط خوردن دانیال داوری از تیم ملی بود تا رحمان احمدی شماره یک تیم ملی رو بپوشه. در این مدت رسانه ها فشار زیادی رو روی رحمان آوردن. اما خیلی جالبه! تیم ملی به خاطر ضعف رحمتی در خروج از دروازه به لبنان و ازبکستان باخت تا صعودمون به جام جهانی در معرض خطر قراره بگیره، اما تو این مدت همه سنگ رحمتی رو به سینه زدن، حتی بعد از عملکرد فوق العاده رحمان مقابل کره و سه کلین شیت متوالی باز هم می خوان که رحمتی به تیم ملی برگرده! آخه برگرده که چی شه؟ چرا بازیکنی بیاد که به خاطر منافع شخصی از تیم ملی رفت؟ تا کی بازیکن سالاری؟ من مطمئن هستم اگر رحمتی مقابل کره بازی می کرد به دلیل ضعف مذکور از کره ای ها گل می خوردیم.

اما حالا که از خوشحالی ناشی از صعود کمی فاصله گرفتیم به این موضوع اشاره کنم که میانگین سنی کره 24 سال بود و میانگین سنی ما 30 سال.