کولاک

روزنوشته های من

5 سالگی وبلاگ / معرفی و بررسی 4 فیلم سینمایی
ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳٠ شهریور ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: در رابطه با وبلاگ ، سینمایی

سلام دوستان.

واقعا اتفاق جالبیه که تولد 5سالگی وبلاگم رو فراموش کردم! یه جورایی شرم آوره!خجالت به هر حال 14 شهریور امسال کولاک ما 5 ساله شد تا به عنوان وبلاگی با دوام شناخته بشه. هر چند گاهی مثل همین ماه های اخیر سرعت آپدیت شدن وبلاگ پایین بوده ولی در هر صورت من موفق شده ام که در تمامی این سال ها به وبلاگ نویسی ادامه بدم.از خود راضی

***

امروز می خوام چند تا فیلمی که توی هفته های اخیر دیدم رو به شما معرفی کنم و البته نظر خودم رو هم دربارشون بگم. هیچی نباشه من هم یه زمانی منتقد سینما بودم!

اولین فیلم حوض نقاشی بود که سی دیش تو بقالی ها و ویدیو کلوپ ها موجوده و دیدنش خالی از لطف نیست. فیلم ساده و خوبی بود. نقطه عطف این فیلم پرداختن به موضوع جالبی بود که کمتر در سینما ازش استفاده شده.

کارگردان این فیلم مازیار میری سازنده ی کتاب قانون، سعادت آباد و... هست و شهاب حسینی و نگار جواهریان هم در نقش های اصلی فیلم بازی کرده اند.

دومین فیلم اثری بود از پوران درخشنده یعنی هیس! دخترها فریاد نمی زنند. این فیلم همچنان در حال اکرانه و فروش خیلی خوبی هم داشته. درباره ی خود فیلم باید بگم که فوق العاده زیبا و تاثیرگذار بود و به نظرم بهترین فیلم سال های اخیر سینمای ایران بود. موضوعش واقعا جسورانه و جالب بود و به نظرم یکی از نقاط عطف فیلم عدم غلو و سیاه نمایی بود. چه بسا اگر تهمینه میلانی (که برخی از فیلم هاش رو قبول دارم) این فیلم را می ساخت کمی دچار شعارزدگی می شد. به نظرم این فیلم باید نماینده ی ایران در اسکار باشه.

این فیلم از بازیگران شناخته شده ی زیادی از جمله شهاب حسینی، مریلا زارعی، طناز طباطبایی، بابک حمیدیان، جمشید هاشم پور و... بهره میبره.

فیلم سوم یعنی دهلیز رو هم در سینما دیدم. این فیلم هم خیلی زیبا و تاثیرگذار بود. نکته ی جالب اینجاست که این اولین فیلم کارگردانش یعنی بهروز شعیبی بود و به نظرم خیلی خوب این کارگردان جوان از عهده ی وظایفش بر اومده بود. بازی رضا عطاران و هانیه توسلی هم خیلی خوب بود. البته نباید از بازی بسیار خوب محمدرضا شیرخانلو بازیگر 7 ساله ی این فیلم چشم پوشی کرد. دیگر بازیگرهای شناخته شده ی فیلم شاهرخ فروتنیان و افسانه چهره آزاد هستند.

http://seenama.com/uploads/movies/p18050a25qtf7q5a12bj1ulb1o9h8.jpg

فیلم چهارم رو در شبکه خانگی دیدم: من مادر هستم. این فیلم پیغام خوبی داشت ولی به نظرم ضعیف ساخته شده بود و اصلا بر خلاف دو فیلم هیس و دهلیز با مخاطبش ارتباط برقرار نمی کرد. نمی دونم چرا اخیرا مد شده کارگردان ها از موسیقی استفاده نمی کنن؟ اون هم تو چنین فیلمی که صحنه های احساساتی داره! کلا باید یه مطلب درباره ی سبک جدید فیلمسازی که شدیدا باهاش مخالفم بنویسم.

بازیگران فیلم اجتماعی فریدون جیرانی باران کوثری، فرهاد اصلانی، حبیب رضایی، پانته آ بهرام، هنگامه قاضیانی، امیرحسین آرمان و ناصر طهماسب هستند.

اما نمیدونم چی درباره ی فیلم آخر یعنی چه خوبه که برگشتی بگم؟ واقعا این فیلم که آقای مهرجویی ساختن جنبه ی هنری داشت؟ حامد بهداد افتضاح ترین بازی تاریخ سینما رو ارائه داد! هر سکانس یه جوری حرف می زد. مهناز افشار هم فوق العاده ضعیف بازی می کرد. فقط رضا عطاران کمی بامزه بود. فیلمنامه که فکر کنم این فیلم نداشت! احتمالا آقای مهرجویی با دوستان سیزده بدر رو رفته بودن ویلاشون تو شمال و گفته بودن که یه فیلم برای دستگرمی بسازن! واقعا باید متاسف شد که کارگردان فیلم هایی مثل سنتوری، لیلا، مهمان مامان و... چنین فیلمی ساخته. صد رحمت به نارنجی پوش! به قول یه منتقد سینما آقای مهرجویی مثل بنجامین باتن هست که رو به عقبه! هر چی میگذره بی تجربه تر میشه!

***

در پایان باید بگم که به نظرم اوضاع سینما کمی بهتر شده و خدا رو شکر شاهد تولیدات خوبی بودیم. حالا باید ببینیم این روند ادامه پیدا می کنه؟ بهتر میشه؟ بدتر میشه؟ احتمالا جواب این سوال ها رو توی جشنواره فیلم فجر خواهیم فهمید.